Definicja Systemu Bankowego

System bankowy obejmuje całokształt instytucji bankowych, a także normy określające wzajemne powiązania i stosunki z otoczeniem. O systemie bankowym można jednak mówić dopiero wówczas, gdy rozwój banków, a także rynków finansowych, pozwoli na ustalenie zasad struktury tego systemu. Dlatego też dopiero powstanie wielopoziomowego układu, złożonego z banku centralnego (emisyjnego) i banków komercyjnych, jest uznawane za podstawę do określenia się systemu bankowego.

Systemy bankowe poszczególnych krajów różnią się między sobą. Rodzaje instytucji, które stanowią ich elementy, można klasyfikować według różnych kryteriów.

Do czynników powodujących, że dany system bankowy ma swoją tożsamość uznawaną w skali krajowej, jak i międzynarodowej można zaliczyć:
· Instytucjonalizację ładu społecznego (system prawa zwyczajowego lub kodeksowego),
· Kulturę zawierania umów,
· Poziom rozwoju cywilizacyjnego,
· Rodzaj dyfuzji kulturowej (rozbudowa imperium, świadome zapożyczanie, spontaniczne przenikanie wzorców),
· Ustrój państwa i tożsamość narodową,
· Historię narodu,
· Rozwój systemu edukacyjnego,
· Zmiany w strukturze i wolumenie popytu na usługi bankowe,
· Stopień dojrzałości gospodarki rynkowej i jej zdolność do kreowania i wdrażania innowacji.

Oddziaływanie tych czynników na rozwój systemów bankowych poszczególnych krajów miało istotny wpływ na ich strukturę instytucjonalną, własnościową i zakres działania, a zwłaszcza związki z przedsiębiorstwami.