- Strona główna szkoły
- Strona główna serwisu 'edu'
- Ekonomia
- Ekonomia jako nauka o gospodarowaniu
- Ekonomia jako nauka społeczna
- Podstawowe kierunki rozwoju myśli ekonomicznej
- Pojęcie, rodzaje i cechy praw ekonomicznych
- Potrzeby ludzkie i źródła ich powstawania
- Źródła zaspokajania potrzeb
- Zasoby ekonomiczne - czynniki wytwórcze
- Proces produkcji jako podstawa działalności gospodarczej
- Wybór i koszt alternatywny
- Granica możliwości produkcyjnych
- Zasada racjonalnego gospodarowania
- Towar i jego cechy
- Pojęcie i rodzaje rynku
- Elementy i funkcje rynku
- Cena i jej funkcje
- Mikroekonomia rynku
- Zachowania konsumenta na rynku
- Zachowanie producenta na rynku
- Rynek czynników wytwórczych
- Mechanizmy regulacji gospodarki
- Makroekonomiczna analiza produktu i dochodu w gospodarce
- Bezrobocie i inflacja
- Wzrost i cykliczny rozwój gospodarki
- Międzynarodowa współpraca i integracja gospodarcza
- Ekonomia jako nauka o gospodarowaniu
- System bankowy Polski
- Definicja Systemu Bankowego
- Rodzaje systemów bankowych
- Historia Polskiego systemu bankowego
- Podstawy prawne działania banków
- Struktura systemu bankowego
- Narodowy Bank Polski
- Banki operacyjne
- Schemat bankowości polskiej
- Komisja Nadzoru Finansowego
- Krajowa Izba Rozliczeniowa
- Związek Banków Polskich
- Bankowy Fundusz Gwarancyjny
- Systemy bankowe USA i Japonii
- O stronie www
Ekonomia jako nauka społeczna
Ekonomia, czy też ekonomia polityczna1, jest nauką o procesach gospodarczych, tzn. procesach produkcji, podziału, wymiany i konsumpcji środków zaspokojenia potrzeb ludzkich.
Stara się ona wykrywać i opisywać pewne ogólne prawidłowości rządzące tymi procesami. Te prawidłowości określane są mianem praw ekonomicznych. Analiza tych praw, ich charakteru i sposobu działania pozwala na naukowe wyjaśnienie zjawisk gospodarczych oraz związanych z tymi zjawiskami zachowań ludzkich.
Przedmiotem zainteresowań ekonomii jest więc gospodarowanie, czyli działalność gospodarcza ludzi. Istotnym uwarunkowaniem tej działalności jest ograniczoność zasobów gospodarczych, z których ludzie korzystają. Zasoby te obejmują zarówno tzw. zasoby naturalne, nie będące wynikiem wcześniejszej działalności człowieka (np. ziemia wraz z wszelkimi znajdującymi się w niej bogactwami, woda, powietrze), jak i zasoby będące wynikiem tej działalności (np. przetworzone półprodukty, narzędzia, maszyny i urządzenia, budynki i hale fabryczne, żywność, odzież, mieszkania, środki transportu, środki finansowe). Ekonomia pokazuje, w jaki sposób ludzie, działając w różnych warunkach społeczno-gospodarczych, korzystają z tych ograniczonych zasobów, jak ich używają do prowadzenia działalności gospodarczej, jak je rozdzielają między różne, konkurencyjne wobec siebie zastosowania, a także czym się kierują dokonując tego typu wyborów. Pokazuje również czy wykorzystanie ograniczonych zasobów jest efektywne, czy nie i analizuje czynniki, od których to zależy, m.in. czynniki związane z ustrojem danego kraju.
Stara się ona wykrywać i opisywać pewne ogólne prawidłowości rządzące tymi procesami. Te prawidłowości określane są mianem praw ekonomicznych. Analiza tych praw, ich charakteru i sposobu działania pozwala na naukowe wyjaśnienie zjawisk gospodarczych oraz związanych z tymi zjawiskami zachowań ludzkich.
Przedmiotem zainteresowań ekonomii jest więc gospodarowanie, czyli działalność gospodarcza ludzi. Istotnym uwarunkowaniem tej działalności jest ograniczoność zasobów gospodarczych, z których ludzie korzystają. Zasoby te obejmują zarówno tzw. zasoby naturalne, nie będące wynikiem wcześniejszej działalności człowieka (np. ziemia wraz z wszelkimi znajdującymi się w niej bogactwami, woda, powietrze), jak i zasoby będące wynikiem tej działalności (np. przetworzone półprodukty, narzędzia, maszyny i urządzenia, budynki i hale fabryczne, żywność, odzież, mieszkania, środki transportu, środki finansowe). Ekonomia pokazuje, w jaki sposób ludzie, działając w różnych warunkach społeczno-gospodarczych, korzystają z tych ograniczonych zasobów, jak ich używają do prowadzenia działalności gospodarczej, jak je rozdzielają między różne, konkurencyjne wobec siebie zastosowania, a także czym się kierują dokonując tego typu wyborów. Pokazuje również czy wykorzystanie ograniczonych zasobów jest efektywne, czy nie i analizuje czynniki, od których to zależy, m.in. czynniki związane z ustrojem danego kraju.
Ekonomia pełni szereg funkcji, z których najważniejsze to: poznawcza i aplikacyjna. Funkcja poznawcza ekonomii polega na tym, że dostarcza wiedzy o zjawiskach i procesach gospodarczych, o rządzących nimi prawidłowościach oraz o ich przyczynach i skutkach. Analizując zjawiska i procesy gospodarcze oraz interpretując je, ekonomia odsłania panujące w danej gospodarce mechanizmy rozwiązywania podstawowych problemów społeczno-gospodarczych, w tym problemów typu: co (należy produkować i w jakich ilościach), jak (się powinno produkować dobra) i dla kogo produkować. Z kolei funkcja aplikacyjna ekonomii polega głównie na tym, że ustalenia i wynikające z nich wnioski dostarczają wskazówek przydatnych w działalności gospodarstw domowych, przedsiębiorstw, państwa (w tym rządu) itd. Wskazówki te ułatwiają podejmowanie decyzji, a tym samym oddziaływanie na przebieg procesów gospodarczych.
1Nazwą „ekonomia” posługiwał się już Arystoteles (filozof grecki, który żył w latach 384-322 p.n.e.). Oikos znaczy po grecku dom, a nomos - prawo. Ekonomia oznaczała więc wówczas wiedzę o prawach rządzących gospodarstwem domowym. Poczynając od XVII wieku upowszechnił się termin „ekonomia polityczna”, przy czym przymiotnik „polityczna” oznaczał mniej więcej to samo co „społeczna”. Współcześnie, zwłaszcza w literaturze anglo-amerykańskiej, przymiotnik ten jest zazwyczaj pomijany i stosowany jest termin „ekonomia” (economics).
Posted 28. styczeń 2010 - 15:49 by admin